Website sponsoren:

Kano centrum Arjan BloemKano Centrum
Arjan Bloem
Specialsit in Uurwerken Arnold van der Duim
Specialist in Uurwerken

Tochtverslagen 2018

Rondje Texel Zondag 10 tot en met 12 mei 2018.

Deelnemers: Tom Dotinga, Bas Brekelmans, Judith Geurts.

Tochtleider: Roel Pierik.

1e dag Donderdag 10 mei 2018.

We hebben om 11:00 afgesproken op het parkeerterrein van de KMJC (Koninklijke Marine Jacht Club) in Den Helder. Tijdens het uitladen van de spullen blijkt dat ik mijn zwemvest niet bij me heb. Gelukkig kan ik na een telefoontje aan de KMJC zonder problemen een blokvest lenen. Gelukkig heb ik bij de Meerton een extra spatzeil meegenomen (een extra een leek me verstandig). Maar ondertussen heb ik mijn eigen in Grou laten liggen. Hoe dan? Vraag ik meerdere keren bij mezelf af?! Vast van alle hectiek van de laatste tijd. Deze blunder ga ik echt niet opbiechten roep ik nog, maar ja het hoort toch bij het verhaal….

Ondanks deze vertraging varen we rond 12:00, een half uur eerder dan gepland, de jachthaven uit. De weersvoorspellingen geven voor vandaag een stevige westenwind aan en dus is er eerder deze week besloten om het rondje linksom (langs de Waddenzee) te maken. We hebben dan het voordeel in de luwte van het eiland te kunnen varen. Het is opkomend tij en we merken dat de stroming sterk is, zo’n 2 knopen. Er is weinig scheepvaart en we volgen de groene betonning. Bij T9 varen we tegen de stroom in naar de ton en merken dat de stroming vlakbij de ton nagenoeg weg is. We passeren Oudeschild en er komt ons een geur van gebakken vis tegenmoet (jammie), maar ons doel is te pauzeren op het surfstrandje. Na zo’n 2 uur varen komen we daaraan en genieten op de aanwezige bankjes van de meegenomen warme thee en broodjes.

Na de pauze gaan we via “Het vaarwater naar de Cocksdorp” richting VC Oost. We passeren een groot gebied met staken. Het gaat om een perceel waar mossels gekweekt worden. De wind trekt aan en na weer zo’n 2 uur varen gaat het tempo er bij mij wat uit... Na een korte drijfpauze bij VC 4 wordt besloten een stuk af te snijden. Er staat genoeg water op het wantij en de koers wordt bij gesteld. Weer bij de vaargeul aangekomen is de wind verder aangetrokken tot windkracht 4/5. Het stuk naar Eierland hebben we de wind tegen en hebben we te maken met stevige golven. Het is flink bikkelen, maar ook heerlijk daar te varen. Het spatzeil dat ik aan heb heeft banden en moet met een elastiek, rond het middel, strakgetrokken worden. Het sluit niet genoeg aan en er komt steeds meer water in mijn kuip.

Ik ben blij wanneer we bij het strand zijn. Door al dat water ben ik, ondanks mijn droogpak best wel koud en rillerig geworden. Het blijkt dat we over het laatste stuk nog 2,5 uur gedaan hebben. Nu moeten de boten en de spullen nog naar camping ‘de Robbenjager’. We gaan de kajaks volgeladen met z’n vieren tillen. Twee spanbanden worden onder de eerste boot doorgehaald en met lussen worden handvatten gecreëerd. Zo worden de boten één voor één over het duin getild. Het is rond 20:00 uur en we nemen na het opzetten van de tenten een welverdiende warme douche. Daarna genieten we op een terras nog van een paar koude Texelse Skuumkoppe. Het is al laat en dus kruipen wij in onze tenten en peddelen al dromend nog even verder.

2e dag 11 mei 2018.

De volgende dag staat een dagtocht naar de Slufter op het programma. We rijden de kajaks met de kanokarren over de duinen en vertrekken rond 10:30 uur. Ik doe de banden van het spatzeil nu naar binnen, trek het elastiek strakker en zorg er deze keer voor dat de labyrint sluiting van mijn droogpak over het spatzeil zit.

We profiteren van de uitgaande stroom en dat is prettig, want ik heb serieuze spierpijn. We proberen wat te surfen, maar het is nagenoeg windstil. We zien aan de Noordzee kant wel een grondzee (een breker die boven een ondiepte ontstaat en waarbij het golfdal tot de bodem kan reiken). We kijken er een poosje naar en varen er langs. We hervatten onze tocht, varen langs de strekdam en komen een aantal zeehonden tegen. We varen naar de kust en gaan daar branding varen. Zo langs de kustlijn in de golven varen had ik nog niet eerder gedaan. Wel had ik eens de peddeltechniek die hierbij hoort geoefend (naar de golf blijven kijken en je peddel aan de kant waar de golf is in het water steken). Maar zo een stuk in de golven varen is een leuke ervaring, super!

Bij de Slufter varen we het strand op en houden we in een duinpan even een powernap. Wanneer we weer terug in het Eierlandse Gat zijn is er een stuk met staande golven ontstaan. De wind waait uit het Oosten en de stroming komt uit het Westen. Het is er hobbelig, maar mijn P&H Sirius kan ook dit prima aan. Mijn spierpijn is deze middag al een stuk minder, maar ik ben blij met deze rustdag.

3e dag 12 mei 2018.

De laatste dag staan we vroeg op en zitten om 8:30 uur al in onze boten. We varen nu wat verder van de kust af, want daar kunnen we optimaal van de stroming profiteren. We schieten lekker op en bereiken op sommige stukken een vaarsnelheid van 12 km per uur. De zon probeert door de laag liggende sluierbewolking te komen en bij de Koog houden we onze eerste stop. We zijn ruim op tijd en nemen nog een kijkje bij de meetpaal die we tegen komen. Bij het Molengat hebben we de stroom tegen en daalt onze vaarsnelheid naar 4,5 km per uur. De tweede pauze nemen ter hoogte van MG D. Wanneer we aanlanden zien we tot onze verbazing dat we bij het ‘niks om het liif’ strand zijn, maar de zon schijnt oogverblindend. We fabriceren een uniek gerecht van bruine bonensoep met tonijn en genieten van deze geweldige tocht.

Om 15:15 uur is de kentering geweest en hebben we weer stroom mee. Wanneer we bij het Marsdiep zijn aangekomen zien we dat er geen ander scheepsverkeer is. De oversteek verloopt snel en we zien waar de stromen bij elkaar komen nog een schuimrand. Rechts van ons zien we de Lange Jaap (de vuurtoren van Den Helder) staan en hebben het nog even over de deuren van de hel bij Den Helder. We hoeven nog maar een klein stukje van de 19 zeemijlen en varen de Marinehaven binnen. Het is wel indrukwekkend die enorme schepen van de Koninklijke Marine te zien liggen.

En dan ineens zijn we weer bij het strandje van ons vertrekpunt. Na het opruimen van de spullen en het opladen van de kajaks, breng ik het zwemvest terug. We drinken nog wat bij Lands End en kijken terug op een geweldig weekend.

Verslag Judith Geurts.

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2018