Website sponsoren:

Kano centrum Arjan BloemKano Centrum
Arjan Bloem
Specialsit in Uurwerken Arnold van der Duim
Specialist in Uurwerken

Tochtverslagen 2015

Eindejaarstocht

De Eindejaarstocht stond voor 27 december op de kalender. Het leek mij wel een goed plan de aangekomen kilo’s van de kerstdagen er dan af te varen. Het ledental dat er net zo over dacht als ik beperkte zich tot twee, te weten Dirk en Binne .

Als startplaats was Eernewoude gekozen en de instapplaats bij de kanosteiger aan de Kooidyk, in de luwte.We waren er gelijktijdig, al voor 10 uur , wat tot gevolg had dat we voor half elf in het water lagen. Toen we uit de ‘baai’ kwamen en het grote water op gingen kregen we windkracht 5 tot 6 voor de kiezen, naderhand konden we in de Âlde Feanen de luwte enigszins opzoeken en inmiddels was het ook nog begonnen te regen.

Voordat we de Alde Feanen verlieten hebben we een korte pauze gehouden bij De Geau, we hadden daar nog enigszins beschutting van de begroeiing , dat moesten we op het vervolgtraject ontberen. Na de rust nog tot de ‘Lange Luts’ de wind op de kop en vervolgens werd het aangenamer. Op de ‘Wijde Ee’ richting de ‘Kromme Ee’ hadden we voor het lapje en konden we nog enigszins surfen. Ter hoogte van De Veenhoop/ Hooidamsbrug zagen we dat er kompleet nieuwe walbeschoeiing wordt aangelegd, dit is een opsteker voor het komend seizoen om ook bij De Veenhoop fatsoenlijk te kunnen uitstappen. Via de Hooidamssloot en Krûsdobbe terug naar het Wiid gevaren, waar we om kwart over twee uit stapten en hadden we een afstand van 23 km. op de teller staan.

Tijdens het omkleden op de parkeerplaats kwam een grote limousine naar ons toe waar een Rubensvrouw uitstapte. Ze wilde graag weten hoe ze moest rijden naar restaurant Iesicht, nou dat wist Binne wel te vertellen………..Bij een loonbedrijf met trekkers op het erf afslaan………… Ik denk dat mevrouw het restaurant wel heeft gevonden.

Nadat we de kano’s op de auto hadden geladen zijn we naar restaurant de ‘Princenhof’ gereden en nog nagepraat over het kanoseizoen 2015, onder het genot van koffie met warme apfelstrudel met ijs. Ja……..de thuisblijvers hebben echt wat gemist………………….!

Auteur: Frans Bekius

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

NoordenSneekslûproute

Deelnemers: Jaap, Thom, John, Frans

Op 18 oktober kreeg ik een mail binnen van Jaap m.b.t. een kanotocht met een afstand van 30 km. op 25 oktober . De tocht werd gedoopt als NoordenSneekslûproute. Het blijkt om een route te gaan die net is gegraven/geopend.

Als je als tochtleider op exact een week vooruit eind oktober een tocht plant dan moet je maar afwachten of de weergoden je goed gezind zijn. In het geval van Jaap zijn tocht was het dus zo, we hebben de gehele dag het zonnetje er bij gehad…. Na enige discussie m.b.t. vertrektijd werd besloten om 10:00 uur te starten in Scharnegoutum. Zelf was ik redelijk op tijd en zodoende kon ik zonder stress de kano gereed maken. Ondertussen druppelden de andere 3 deelnemers binnen. Er werden 2 (snelle) Epic’s van het autodak gehaald, het angstzweet brak mij uit…moet ik als beginner………met deze snelle jongens op pad? Gelukkig was Thom er bij, die staat bekend dat hij zich bekommert om de achterhoede!

De instapplaats lag in een rustieke omgeving van het dorp……een plaatje en dat was al een goed begin. Om 10:20 lagen we in het water en koersten eerst via de Zwette en vervolgens de Bozumervaart op Bozum aan. Het was erg rustig onderweg…..het najaarszonnetje scheen op het al bruin wordende riet, we waanden ons in het paradijs! Vanaf Bozum kachelden we richting de Franekervaart om vervolgens door Rien te varen…….ook hier stilte alom. Tussen Rien en Tirns werd een geschikte pauzeplek gevonden het was daar heel goed toeven in de luwte, ondertussen was er een deelnemer die zijn neopreen voor het zomertenue had verwisseld.. We kachelden verder met het windje mee door Tirns om vervolgens in de krikkemikken van Sneek terecht te komen, toen ik de waterpoort links zag wist ik weer waar we waren. Vervolgens de Geeuw op, tegenover het bouwval van de oude Geeuwbrug de lunchpauze gehouden. Daarna de (nieuwe) slûproute gevaren, het heeft wel iets van een rondje stad. Via het centrum en de Zwette weer naar Scharnegoutum……..daar kwamen op zondagmiddag, zonder op te vallen, om 15:15 uur…….4 kajakkers aan. En wat is er te doen in Scharnegoutum op zondagmiddag? Ja,…..4 kajakkers die per auto het dorp verlaten.

Auteur: Frans Bekius

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Appeltaat tocht.

Verslag van de appeltaart tocht op 3 oktober 2015.

Soms werkt alles mee om het voor een tochtleider gemakkelijk te maken. Het is mooi zonnig weer, weinig wind en de appeltaart is goed gelukt. Bovendien is er ook nog een door Dave gemaakte monchoutaart. Er is genoeg taart voor twee pauzes, dus de stemming is opperbest. Niemand neemt het me dan ook kwalijk, dat ik de tocht wat langer maak door eerst naar Spyktille te varen, voordat we de afslag naar Easterein nemen.

We zijn met zijn negenen gestart in Bolsward op de Opfeart en via de Kleasterfeart varen we naar de Boalserterfeart. Deze vaart is in 1638 aangelegd door de stad Bolsward door een aantal bestaande vaarten met elkaar te verbinden. Hierdoor kon men met de trekschuit sneller in Leeuwarden komen en dat was goed voor de handel.

Voorbij Wommels op de hoogte van Iens staat er aan de rechterkant een boerderij met de naam Sinteklazepleats. Deze naam is niet toevallig. Vroeger woonde er een weduwe op de boerderij en ze had een knecht in dienst voor het zware werk. Ze vond de knecht aardig, maar deze had dat niet door. En er was natuurlijk een groot status verschil tussen een knecht en zijn bazin.

Begin december hadden ze het over Sinterklaas en dat de boerin en knecht vroeger iets in hun schoen kregen als ze die onder de schoorsteen zetten. De knecht zucht dat hij eigenlijk wel een vrouw zou willen. De weduwe haalt hem over zijn klomp onder de schoorsteen te zetten. De volgende morgen als hij gaat kijken, staat de weduwe in zijn klomp. Ze stelt voor dat hij haar krijgt en dat ze gaan trouwen. De knecht gelooft het eerst niet, maar uiteindelijk trouwen ze toch.

Via de Sebearefeart gaan we door Easterein en varen over de Oosterendervaart en Hidaarderfeart naar de Kleasterfeart. Deze vaart is genoemd naar klooster Bloemkamp (ook wel Aldekleaster genoemd), dat gesticht werd gesticht in 1191. Het was er niet altijd zo vredig als het er nu uit ziet. In 1535 heeft er de grootste moord op protestanten in Fryslân plaatsgevonden. Op bevel van de stadhouder werden er 100 mensen vermoord. Het klooster is in 1572 door de geuzen vernield.

Na een relaxte tocht komen we weer terug in Bolsward. Mathijs, Dave, Dirk, Ad, Bert, Siebolt, Tonny en Klaas bedankt voor de gezelligheid tijdens deze appel- monchoutaart tocht.

Auteur: Elbrich Kuipers

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Veluwe Rally 37e editie

Met Tjeerd Hofstra als regelaar kwam de uitnodiging voor deze tocht in de mailbox. Helaas waren er niet zo veel aanmeldingen voor deze prachtige tocht en bleven Tjeerd, Tom Dotinga en ondergetekende over.

Met de heenreis van vorig jaar in het achterhoofd waarbij ik voorbij Heerenveen door een motoragent een fuik werd ingelokt en voordat ik de fuik weer uitreed € 270 lichter was in eerste instantie en in tweede instantie € 130. Zondagavond werd ik gebeld en werd de hoogste boete kwijt gescholden door de betreffende diender. Kortom een te lang uitstekende kano en een verkeerd nummerbord. Dus dit jaar de kano’s zover mogelijk naar voren op de aanhanger en de juiste nummerplaat. De bekende ezel…

Dit jaar vertrokken we niet uit Lathum maar uit Deventer voor de 50 kilometer tocht i.v.m. de laagwaterstand een leuke variant t.o.v. de vorige keren. Na een beetje zoeken in Kampen hebben we daar een auto achter gelaten bij de jachthaven en zijn vervolgens naar de Deventerse kano vereniging gereisd waar een warm onthaal en de inschrijving plaats vond voor onze tocht. Het prachtige weer en de camping welke uitzicht bood op de kronkelende IJssel waren waren een goed begin van deze 2 dagen. Tentje opzetten, biertje. Deze volgorde en voor de liefhebbers een sigaartje en een goed gesprek en een weidse blik op de ijssel waren ingrediënten voor het pure genieten.

S,Avonds op 15 minuten lopen van de DKV naar het centrum, gegeten, gewandeld en terras bezoek gedaan. En een bijna volle maan maakte het bijna volmaakt weerbericht. In het oosten nachts vorst aan de grond. Een BBtje en in de slaapzakken. Ochtends de tentjes zeiknat ingepakt spullen in de auto en om 08.10 uur in de kano. Edoch het duurde nog bijna een uur voor we mochten vertrekken i.v.m. grond/ watermist.

Negen uur het verlossende startsignaal. We konden los en met het zonnetje in de rug was het een genot de IJssel af te slingeren met een gemiddelde van 9 a 10 kilometer per uur. Iemand besloot eerst maar een stuk van minimaal 20 kilometer te varen voordat we een pauze zouden nemen, maar na Wijhe was het gedaan met de zandstrandjes en moest er een apentruc worden bedacht om een van onze deelnemers te kunnen laten ontwateren. Op de Gps van Tjeerd was het volgens mij op kilometerstand 37 voordat er een passend zandstrandje werd gevonden. Koffie, brood, zon, benen strekken. Hattem was onze volgende aanlegplaats en tevens de finishplaats voor de deelnemers van de 35 kilometer. Net als Zutphen een leuke aanlegplaats voor koffie en appeltaart maar dan kleiner en qua appeltaart laat ik zeggen anders.

Het laatste stuk naar kampen werd na Zwolle vlakker en nam de stroming in het laatste deel af en i.p.v. zoals gewend bij de Veluwe rally was de afstand naar de finish langer i.p.v. korter en stond er een man aan de kant te roepen dat we bij een rode boei moesten afslaan naar de Finish wat niet veel vertrouwen inboezemde maar wel klopte. Aangekomen in de jachthaven een keurig onthaal en na omkleden de medaille ophalen een drankje nuttigen en een praatje met Bouke S. die de 50 kilometer met een Canadees had gedaan. Ook een knappe prestatie.

Een prachtige dag en met de laatst zonnestralen in onze gezichten rijden we terug en is het donker voordat we in Franeker arriveren. Voor mij de derde Veluwe rally op rij met deze prachtig weersomstandigheden.

Wie weet volgend jaar.

Auteur: Ad Kokshoorn

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Verslag van De Alde Feanentocht op zondag 13 september 2015

Deelnemers: Jaap, Tom, Dave, Frans, Binne, Fiona en Erik.

Weer : Weinig wind wisselend bewolkt en 15 tot 20 graden. Afstand 32 km.

Op zondag 13 september ging de wekker al erg vroeg. Om 8.00 verzamelen bij de Meerton. De kano’s werden op een splinternieuwe trailer geladen en voordat je het in de gaten had waren we op weg naar Eernewoude. In Eernewoude kwamen Frans en Binne erbij en vertrokken we om ongeveer 9.30 richting Warga. Frans was de tochtleider .

Voor een beginneling zoals ik was het best wel een pittige tocht. Maar wat opviel was de fantastische verzorging door de andere leden. Als ruil voor deze verzorging moest ik een verslag maken wat een ontgroening kon voorkomen. Dat heb ik er graag voor over. Zonnebrand, koffie dragen van de kano ,helpen met uitstappen en instappen waren een vast onderdeel van deze fantastische verzorging. Daarnaast werden er ook nog 150 foto’s gemaakt zodat wanneer je er op terug kijkt het wel een vakantie van drie weken lijkt.

De tocht begon met een stukje door de Alde Feanen. Smalle slootjes waar je alleen met een kano kunt komen zijn natuurlijk altijd leuk. Het was rustig op het water en de zon begon langzaam door te breken. Daarna over wat groter water naar Warga. Daar de eerste pauze, Daarna naar Grou waar het een stuk drukker was. Friesland was wakker en het was misschien wel een van de laatste mooie zondagen in september. In Grou moesten we voorzichtig oversteken tussen de vele zeilbootjes. Onder deskundige leiding van Frans ging dit prima en kwamen we al snel in De Veenhoop Een mooie plek om even te rusten en te genieten van de culinaire prestaties van Binne. Frans vertelde dat hij even van plan geweest was om een stukje alleen te varen. Gelukkig heeft hij dit niet gedaan want als de leider de groep verlaat hadden er natuurlijk dramatische taferelen kunnen plaatsvinden

Nu nog het laatste stukje naar Eernewoude. Ik heb een stuk in de kano van Fiona gevaren maar die vaart toch wel een stuk langzamer dan die we van Mathijs geleend hadden. Het lijkt wel op er lijm aan de onderkant zit. In Eernewoude werden we officieel ontvangen door een welkomstcomité met nederlandstalige muziek. Kano’s weer op de trailer en naar de club waar het familiefeest van Martin in volle gang was. Ik was best moe terwijl anderen nergens last van hadden . Maar wel een geweldige dag met gezellige en hulpvaardige mensen.

Erik Kleppe

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Friesland Gigant

Friesland Gigant 2015

Vier dagen van heftige buien, windkracht 5 beaufort gevolgd door twee vriendelijk rustige dagen met veel zon kenmerkte deze Friesland Gigant, Twaalf deelnemers die terugkijken op een zeer geslaagde zesdaagse reis van 200 kilometer per zeekajak door Friesland.

Dit gebeuren inspireerde deelnemer Gerrit tot het volgende gedicht:


Frentsjer: Fereale op kanofarre, sette we op snein ûtein.

Reizigje sille we ! Mear as 220 kilometer, sawat 36 op ien dei.

Ienris underweis wurdt it al gau dûdlik. It bliuwt net droech. We krije rein.

Eltsenien hat him goed klearmakke. Alles oan oerlibbenspul is mei.


Simmer yn Fryslân. We snije yn bunte kleuren troch it waarme wetter.

Ljouwert hinget sels rokige blommen foar us op.

Allegeare krekt op tiid under dak yn Warstiens noflik yn e stál. It kin net better !

Neffens Pyt P. en buienradar hâlde we rûch waar. Oftewol, noch in soad rein op e kop.


Dan, sûnder molke, peddelje troch de Princehof, hoopje dat we De Jouwer fine kinne.

Genietsje we fan it pilske, wat sâlte nuten en it wiete soadsje oan e line.

It wurdt moaier ! Der komt sels frouljusfolk by en ek wat sinne.

Grutsk binne we op us wyld wetteraventoer en hawwe blierren dyt net mear ferdwine.


As fleurige dûnsers tredzje we syngroan oer mar en feart, faak rjocht yn e wyn.

Gerrit Dijkstera

Nijsgjirriche rûtes troch bosk en sleatten. Oazes dyt lykje op in ûtdragerij.

Tegearre mei de frou en wat nuvere lyksinnichen der tusken yn.

2015 ! Dit wie de moaiste wetterreis ea foar my !


De eerste dag merkten we meteen dat het pauze houden lastig is wanneer de buien voortdurend roet in het eten, of wel regenwater in de soep, de koffie en de geopende kano, gooien. Die bui onderweg is minder erg omdat je dan veel beter op water berekend bent. En regenen deed het! De grachten in Leeuwarden zagen er grijs van!. Ook op de camping, die eerste overnachting ten zuiden van Leeuwarden, bepaalden de buien met windvlagen in belangrijke mate de sfeer. Gelukkig had minicamping Gerkemazathe een deel van de stal voor ons ingericht met een droogrek, kookgelegenheid en een royaal zitje.

Dus, zoals overigens alle avonden overigens, op tijd naar bed en de volgende morgen vroeg weer op. Om 8:30 weer startklaar in de kano zitten. Evenals de maandag 36 kilometer varen. Via De Alde Feanen, de Wide ie, Akkrum naar Joure op de tweede dag. In de loop van de dag nam de wind weer meer toe en dan wordt het bredere water toch aardig onstuimig.

Johan zagen we de hele dag niet want half negen was toch wel erg vroeg maar ondanks dat hij een kano-kanjer is wist hij de groep die dag niet in te halen. Pas op de kampeerplek voegde hij zich weer bij ons.

Uit armoede, omdat ook in Joure de buien talrijk zijn, wordt de pizzeria bezocht in plaats van het eigen potje gekookt. Weinig gelegenheid om bij elkaar te zitten want een ieder is klein behuisd en er is geen gemeenschappelijke droge plek.

Woensdag zijn de golven op de Langweerder Wielen meteen al meteen een test, waar niet iedereen vertrouwd is met varen op wat groter water. Die test doorstaan we glansrijk en dat geeft de burger moed. Daarna de wind even niet op de kop totdat we ons melden bij het Tjeukemeer. Plan is via de Ulesprong in de luwte van de A6 te komen maar dan moeten we, natuurlijk weer tijdens een bui, ruim een kilometer tegen een westenwind van minimaal 7-, misschien wel 9- beaufort in varen. Dat wordt ons te gortig. Misschien blaast die wind ons dan wel achteruit. Gelukkig is er in het verlegde van de Sint-Nykster feart een doorgang onder de A6 zodat we in wat kleiner water varen. Dat is beter en zo varen we naar Follega waar natuurlijk een bui de pauze probeert te bederven en varen we met de wind en de regen op de kop door de Follegaaster Sloot en daarna over de Grote Brekken naar Lemmer. Het campinggeld op Tacozijl is bijna drie keer zo veel als op de andere overnachtingsplekken maar daar heb je dan ook superdeluxe sanitair voor. Onderweg naar de winkels, die toch verder weg zijn dan gedacht regent menigeen opnieuw nat. Weer niet zelf koken. En ondanks de drukte in De Eerste Aanleg, laten een aantal mensen daar de biefstuk goed smaken. Vooral die biefstuk van Jan, onze Elfstedengrossierder, was, “Well Done”.

En dan breekt de zon door, donderdagmorgen ziet het er anders uit, al doet de wind nog stevig zijn best. Die is er echter niet de schuld van dat Janet bij het uitstappen in Sloten ons de onderkant van haar kano laat zien. Nadat zij opgewarmd is onder de douche valt de groep in tweeën. Jildau, Gurbe, Gerrit en Ad blijven bij Janet en de anderen beginnen aan de westwaartse oversteek over het Slotermeer. Windkracht 5 tot 6. Iedereen komt na stevig scheppen netjes bij Balk aan. Poeh, dat hebben we ook weer overleefd! Ook Hans, die niet heeft gefilmd omdat zijn statiefje overboord was gegaan. Maar ook hij, onze senior met rugklachten heeft dit weer keurig doorstaan. En dan blijkt dat de achterblijvers ook al weer onze kant uitkomen. Die besluiten daarna in Balk tot uitgebreide pauze, appelgebak met slagroom. De anderen genieten van de rust op de Luts en pauze in het zonnetje op De Wyldemerk. Met onstuimigheid op De Alde Karre bij Galamadammen en de Morra wordt de reis voortgezet naar Staveren. Dan zijn de meesten ook wel weer behoorlijk vertrouwd met het varen in golvend water en daarbij helpt waarschijnlijk dat onze boten door het gewicht van de bagage een stuk stabieler op en in het water liggen.

Mooi veldje toegewezen gekregen in Staveren waar de tentjes weer opgebouwd worden. Ad, Gurbe en Jildau hadden Gerrit en Janet achtergelaten op de camping in Koudum. Janet was toch erg vermoeid geraakt en ze zouden zich de dag er na, in IJlst, wel weer bij ons voegen. Boodschappen doen en dan is er koffie, de vrouw van Jaap zorgde ’s avonds voor een echt bakje koffie met een gevulde koek.

Vrijdagmorgen met mooi weer en een steeds verder afnemende wind over Hindelopen en Workum en de meertjes ten oosten van Workum naar IJlst gevaren. Zo comfortabel met zonnig droog weer en weinig wind dat we vlot de bijna 40 kilometer overbruggen. Toch zorgt een lekkage in de boot van Jaap dat zijn tent aan het eind van de dag weer nat opgezet moet worden. “Das Boot” is echter niet ten onder gegaan. De temperatuur blijft onder de 20 graden en dat is voor een stel actievelingen als ons, net mooi.

Gastvrij onthaald op het terrein van Fierljepferieniging Ylst. Een biertje, douchen in de nieuwe toiletgebouwen. Lekker. Met elkaar uit eten, de laatste avond. Goed uitgezocht door Durk. Al weer een staaltje van “Moai Wurk”, Durk!

In onze op maandag uitgedeelde T-shirts. Net zoals zoveel deze week, goed geregeld door Tjeerd.

Zaterdag, de slotdag. Geen wind. Relaxt gevaren door Sneek naar Franeker. Halverwege raken we een aantal deelnemers kwijt. Dat was terecht omdat die zondags al naar Franeker waren gevaren en dus net zo goed de 200 km van deze week vol maakten. In Franeker. Daar komen we al om twee uur aan ondanks de twee pauzes. Volgens Ton hadden we daar volgens onze kano-CAO recht op. Verbazend zoveel bagage dat er dan uit de kano tevoorschijn komt.

Tenslotte, nog een drankje in het clubgebouw en Hans in het zonnetje gezet. Respect voor de man die op de leeftijd van 78 jaren deze tocht weer uitgevaren heeft ondanks de rugklachten die het hem niet gemakkelijk maakten. En dat ook nog eens omdat dit de 24e Friesland Gigant is die hij volbracht heeft.

Volgend jaar weer? Ja graag!

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Franeker Club Weekend in Giethoorn, 19, 20 en 21 juni 2015.

Vrijdagmiddag en avond druppelen de (totaal 17) deelnemers binnen. Camping de Hof in Giethoorn was niet eenvoudig te vinden. Menig Tomtom wist ook de weg even niet en natuurlijk kun je bijna niet met de auto bij de huizen komen.

Het is niet voor niets het Hollandse Venetië. Maar na een paar rondjes extra sightseeing is het dan toch gelukt. Met bolderkarretjes alle zooi naar het veldje brengen…

Een prachtige locatie, aan het meertje de Bovenwiede, bijna het hele veld voor ons alleen. Cornelis had niets te veel gezegd! Toplocatie!

Heerlijk gevaren zaterdag, met de stroom toeristen mee door de dwarsgracht, de watersnelweg van Giethoorn, tussen de chinezen en japanners door. Sturen blijkt een vak apart. Die brugpilaren zijn ook zo breed….. Gelukkig was het voor de toeristen geen superweer, dus de drukte viel reuze mee.

Mooie huizen, plaatjes van tuinen, en we hadden dus veel bekijks vanaf de kant. Wij hadden ons weekend makkelijk kunnen bekostigen als we een euro gevraagd hadden per gemaakte foto van ons. Tijdens de pauze, liepen Tjeerd en Jouke het meer in. En ze bleven maar lopen, bijna tot aan de overkant. Het duurde een tijdje voor ze terug waren. Gaf niks….duurde de pauze lekker lang.

Zaterdagavond kwamen Mathijs en Tjeerd het team nog versterken. Natuurlijk een barbecue ’s avonds en hoewel het niet van de campingbaas mocht, hebben we toch een klein fikkie gestookt in de barbecue…

Zondagochtend, zo rond de tijd waarop we gepland hadden om de kano in te stappen, kwam het water met bakken naar beneden. Toch maar even het instapmoment uitgesteld, tot de buienradar een gaatje in de lucht voorspelde. Jilles wist rond Giethoorn goed de weg. Onderweg adviseerde hij ons om de uitkijktoren te beklimmen voor het mooie uitzicht wat je dan hebt. En inderdaad, het was de moeite waard om daarvoor even uit je kanootje te stappen. De tocht hebben we iets verkort, omdat het weer niet leek op te klaren. Er werd daarover eerlijk gestemd met het tellen van de aantal peddels die rechtop gestoken werden. Er werd besloten tot een verkorte tocht. Addie vond dit best wel jammer, en probeerde tegen te stemmen door zijn deelbare peddel uit elkaar te halen en zo met twee peddels toch de meerderheid te krijgen.

We konden gelukkig wel de boel droog naar de auto’s brengen.

Cornelis, Jilles, Binne, Jouke, Mathijs, Tjeerd, Janny, nog een Tjeerd, Klaas, Bert, Addie, Sanja, Ad, Cor en Elbrich, Leuk dat jullie erbij waren en bedankt voor de gezelligheid!!

Miranda Nagel

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Klûntochtje 06 juni.

Twee en een halve week geleden op dinsdag avond peddelde ik een stukje op met Dirk, die vertelde dat er 6 juni een kluuntocht bij Leeuwarden was en dat dat een mooi tochtje was om als eerste tocht te varen. Op de vraag wat een kluuntocht preciés inhield wist Dirk te vertellen dat dat een stukje “scheppen” is met een keer of 2 a 3 soms 4 keer over dragen.

Vol goede moet gaf ik mezelf op bij Willem Buruma en al snel kwam er een mail met de volgende tekst:“Route: Leeuwarden, Tytsjerksterfeart, dwars door de weilanden naar Suwâld, via het kanaal weer terug naar Leeuwarden. Afstand + 18 km .

De ultieme kluuntocht met veel overdragingen, slepen, klimmen. Lunchpakket en drinken meenemen.

Hieruit begreep ik dat het toch wel iets vaker dan 2 a 3 misschien 4 keer overdragen was maar aangezien ik wel van een uitdaging houd en weinig anders te doen had die zaterdag besloot ik nog steeds gewoon maar mee te gaan.

De rest kwam vanuit Franeker naar Leeuwarden en aangezien ik in Leeuwarden woon ben ik meteen naar het clubhuis van de Hydronauten gereden om aldaar de rest van de groep te ontmoeten. De groep bestond uit; Dirk, Bert, Klaas, Jilles, Cornelis, Dave, Willem en ik.

Mijn vrouw had me afgezet en vroeg aan Willem of hij enig idee had hoe laat we terug zouden kunnen zijn, er kwam niet echt een antwoord waar ze wat mee kon, hij had geen idee maar voor zes uur zou toch wel lukken, mijn Garmin gaf aan dat het nog 10:30 uur tot zonsondergang was dus er zat nog wel wat rek in.

Na een korte briefing: “we gaan hier langs, dan daar overdragen langs het spoor, goed aan de kant blijven, dan stuk door varen ergens rechts en dan is het anders dan je op de kaart ziet, we moeten een keer of 8 overdragen waarvan de eerste de lastigste is” In de boten en gaan dus, het is 10:30 als we in Oostelijke richting vertrekken met rechts de Froskepolle en links de jachthaven en industrie terrein de Hemrik, bochtje naar links onder een bruggetje door en voor de spoorbrug rechts af de Tytsjerksterfeart in, hier lieten we de bewoonde wereld achter ons en ruilden deze in voor de frisse Friesche wildernis, een prachtige Feart met Lelies en ander spul wat aan de peddel bleef hangen en ons uiteindelijk bij een sluis bracht, kennelijk heeft die vroeger (heel vroeger) nog dienst gedaan maar nu stond aan de ene kant de deur half open en aan de andere kant was de deur vervangen door een betonnen dam.

Willem gaat als eerste de wal op en plots worden we opgeschrikt door een blaffende hond, het baasje maant hem tot stilte en de vrouw des huizes is bang dat hij in het water valt, daarna wordt ze vooral bezorgd om ons en is ze bang dat we onder de trein komen en weet ze zeker dat er verderop geen water is en dat we terug moeten en dat het zo niet mag en en en en, waarop uit de groep naar voren komt of Willem de route wel eens daadwerkelijk gevaren heeft; Jawel, roept hij, vorige jaar herfst. Zo kort geleden moest deze tocht dus nog in zijn geheugen gegrift staan en gingen we vol vertrouwen verder, we Kluunden de eerste “kluun” en dat was dus meteen een muur van een meter omhoog klimmen, door de brandnetels (kleding advies was korte broek) en een dikke honderd meter kajaks langs het spoor zeulen om daarna of een stijle afdaling of in een modderig slootje weer te water te gaan, het was ongeveer half om half qua te water gaan keuze.

Net na vertrek werd er een vers stukje vlees bij Jilles op de Kajak gelegd, maar aangezien niemand de brander mee had toch de dode rat weer aan het water toevertrouwd. Het bleef oostelijk gaan en de voorhoede miste daardoor net voor Tytsjerk de afslag, gelukkig zag Willem het gebeuren en na wat heen en weer geschreeuw zaten we allemaal weer op koers, al snel moest er weer gekluund worden en werd ook meteen de eerste pauze gehouden, het was tenslotte klokslag twaalf uur en we hadden in anderhalf uur toch al zeker 5 km afgelegd.

We merken op dat het uit de wind prima toeven is en we mooi “fut” zijn. Een paar man wordt ongeduldig dus we gaan maar weer, op naar de volgende dam en dan de volgende en op een gegeven moment ben je de tel kwijt en dan roept Willem: “RECHTS” of nee toch niet, rechtdoor met de bocht mee rechts, gaan we nog goed? “ik weet het niet” zegt Willem, dus allemaal de wal op en kijken, we komen er achter waar we zijn (ongeveer, we zien Leeuwarden nog liggen dus het gaat vast goed). Plots weet Willem het weer, we moeten “stukje” klunen, (paar honderd meter (commentaar van Willem: “dit stukje was ik even vergeten”)).

Dirk en ik pakken ons kano karretje, (beter mee dan om verlegen bleek nu ook weer de juiste keuze) de rest trekt/sleept over land of door de sloot, Bert sleept ook de kano van Klaas en knoopt een soort harnas en trekt zo als een volleerd jager de kajaks door de sloot. Uiteindelijk komen we weer bij een andere sloot en lassen we weer even een pauze in, hierna weer allemaal in de boten en zouden we theoretisch een heel stuk moeten kunnen varen voor we weer moeten klunen, dat was zeker een meter of 500, inmiddels was Frans ons ook op komen zoeken met de fiets om foto’s te maken en ons mentaal op te beuren.

Weer klunen, een erg hoge wal op en dan wordt het lastig om zelf droog en dan de kajak ook nog omhoog te trekken, bij de een gaat het beter dan bij de ander maar uiteindelijk komt Dirk met de oplossing, hij gaat in de sloot staan en werkt zo de kajaks het eerste stuk naar boven. Aan de andere kant weer te water, althans de ene helft, de andere vind de wal te hoog en besluit een stukje verder te gaan slepen om tot de conclusie te komen dat de wal niet lager wordt maar het water wel hoger aan de andere kant van een gemaal net om het bochtje 100 mtr van de plaats waar de rest weer in de Kajak was gekropen, weer eruit, hoge wal op, over een hek, stukje lopen en maar weer even pauze, maar dit is dan ook echt de laatste keer klunen toch Willem? “ja hierna komt er volgens mij niets meer”, Frans is het daar niet mee eens en die is tenslotte bekend in dit gebied en ook nog op de fiets.

Weer allemaal te water en weer lekker verder peddelen, prachtige omgeving en heerlijk weer, wat binne we mooi fut. Oh, Frans had toch gelijk, nog een keertje klunen, en daarna geloof ik zelfs nog een keer en toen nog twee lage bruggen, maar we bleven allemaal lachen en plezier hebben. Frans had inmiddels afscheid genomen wat bij ons het vertrouwen wekte dat we nu toch echt het laatste obstakel hadden gehad, en jawel, daar doemde de Waldwei voor ons op en schoven we na een korte drijfpauze het van Harinxmakanaal in en met de wind recht van voren bouwden de golfjes aardig op en moesten we flink aan de bak om het baggermeertje over te steken, na zoveel kluunwerk en kleine slootjes was dit weer heel andere koek en als beginner was het toch wel even wennen om op wat groter water met golven te varen, maar het ging prima en ik had al snel de slag te pakken, een tijd naast Klaas gevaren en maar gewoon domweg peddelen, verstand op nul en gaan, 4 km pal tegen wind, Jilles dacht dat er nooit een eind aan kwam. Het kanaal maakte een bocht van 90 graden en de westenwind kwam dwars in, op dat moment kwam bij Dirk en mij het idee op om toch ook nog de Froskepolle te bedwingen maar dat kwam door een meerderheid van tegenstemmers niet door de commissie. Wel zijn Dirk en ik nog even snel bij de molen gaan kijken of het een optie is voor de volgende keer. Wij denken dat het wel zou moeten gaan, snel weer de boot in en het laatste stukje met de hele groep naar de Hydronauten peddelen. Daar aangekomen wilde Jilles nog rollen en Dirk kon toen niet achter blijven, alleen had dirk zijn spatzeil niet dicht gedaan na de laatste stop, een volle boot rolt slecht, waarna Dirk dus gered moest worden, ik melde me als vrijwilliger maar had dus ook mijn spatzeil niet dicht en met een volle kajak op het voordek hield ik het ook bijna niet droog. Cornelis liet toen nog even zien hoe je dan wel moet rollen. Toen we allemaal op de kant stonden waren we het er wel over eens dat we een heerlijke dag hadden gehad en dat dit zeker voor herhaling vatbaar was.

Met vriendelijk groet,
Hendrik Fennema

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Een vroeg rondje Bolsward.

Zaterdagmorgen 25 maart. Als de wekker gaat kijk ik naar buiten en zie een donkere wolkenmassa. Het waait bovendien behoorlijk. Maar het is tenminste droog, denk ik optimistisch. Té optimistisch, want even later vallen de eerste dikke regendruppels al uit de hemel. Mijn humeur begint net zo donker te worden als het weer. Het lijkt wel herfst, zeg ik tegen mezelf.

Als ik buiten kom om mijn kajak op de auto te laden moet ik mijzelf corrigeren. Dit is geen herfstweer, maar ronduit winter. Met verkleumde vingers snoer ik de kajak vast en begin daarna mijn auto in te pakken. ‘Ze hebben gezegd dat het in de loop van de dag opknapt’, probeert mijn vrouw me moed in te spreken. ‘Fijn, dan kan ik het laatste kwartier misschien toch nog een stukje droog varen’, antwoord ik, terwijl ik haar vals aankijk. Zij kan lekker thuis bij de kachel blijven.

Rust, rust, en nog eens rust.

De hele rit naar Bolsward regent het pijpenstelen. Als ik aankom staat de trailer van de club al te wachten en even later komen er nog een paar leden aangereden. Uiteindelijk zijn we met acht man en is iedereen in de regen bezig om zijn kajak gereed te maken, voor wat wel eens een hele natte tocht zou kunnen worden. ‘Volgens buienradar wordt het over een kwartier droog’, zegt een collega vaarder. Ja,ja, eerst zien en dan pas geloven is mijn reactie. Gelukkig heb ik een droogpak, dus alleen de buitenkant wordt nat. Helaas mag ook dit vandaag niet lukken. Zodra ik de kraag van mijn pak over mijn hoofd trek hoor en voel ik iets scheuren. Kraag naar de knoppen. Hoezo waterdicht? Shit, denk ik. Dat moet mij weer overkomen. En dat met dit weer en deze lage watertemperatuur. Het is nu wel zaak om niet om te slaan. Gelukkig heb ik ook nog reservekleding bij me, maar het zou toch erg prettig zijn als ik die niet nodig zou hebben.

‘Het water is zeven graden, dus is het onhandig om nu te water te raken’, instrueert Addie ons aan het begin van de tocht. En hij kijkt ons veelbetekenend aan. Fijn Addie, dat is nou net de peptalk die ik nodig heb, denk ik. Maar hij heeft natuurlijk wel gelijk. Met deze temperaturen heb je na slechts een paar minuten al recht op stevige onderkoeling. En dan gaan we op pad. We passeren een man die in een regenpak in de tuin aan het werk is. ‘Waar je maar zin in hebt met dit weer’, zegt een tochtgenoot. ‘Nou, ik ben er zeker van dat hij dat ook van ons denkt’, is mijn antwoord. En ik lijk gelijk te krijgen want de man kijkt ons meewarrig na. Na een paar honderd meter komen er nog twee mensen bij zodat we uiteindelijk met tien man varen. Correctie, negen man en een moedige dame.

Kubaard in zicht

Als we een kwartier gevaren hebben blijkt inderdaad dat de regen minder wordt. Nou ja, ze kunnen het niet altijd bij het verkeerde eind hebben bij buienradar. Naarmate de tocht vordert breekt de lucht open en komen de eerste zonnestralen te voorschijn. Kijk, dit begint er een beetje op te lijken. Het is nog steeds fris. Voor omdat het door de stevige wind kouder aanvoelt. Toch is het prachtig op het water en ik geniet met volle teugen. Goed dat ik lid ben van een kanovereniging, denk ik bij mezelf. Als ik individueel zou varen was ik waarschijnlijk thuis gebleven en had ik dit gemist. Want het gevoel om weer tussen de landerijen door te varen is toch heel bijzonder.

We pauzeren bij het jachthaventje van Wommels. Verlaten in deze tijd van het jaar zoeken we beschutting bij het afgesloten toiletgebouw. Broodjes, koeken en soep worden met graagte verorberd. Vrijwel iedereen heeft een matje om op te zitten en enkele gelukkigen hebben zelfs een stoeltje. Handig, denk ik, terwijl ik de kou via mijn zitvlak omhoog kruipt . Moet ik de volgende keer ook meenemen. Al vrij snel klimmen we weer in de boten om de terugtocht naar Bolsward te aanvaarden. De wind, die eerder onze tegenstander was, helpt nu een stevig handje mee en binnen no time zijn we weer terug bij ons beginpunt.

Als ik thuis de kano weer van de auto af haal valt mij op hoe hard het eigenlijk waait. Toch goed dat ik het gedaan heb. Het is nog kjin maaitiid, maar de kop is eraf.

Albert Faber

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015

Een barre voorjaarstocht.

De zwembadcursus is afgelopen, dus weer tijd voor een tocht op buitenwater. Frans Bekius had zaterdag 14 maart een tocht gepland vanuit Grou en omdat ik daar niet zo vaak vaar, leek me dat een goede start van het buitenseizoen.

Om 10.00 zijn daar dan ook Addie, Dirk, Willem, Jan Tilma, Binne en Thom. Staande op de steiger vraag ik me wel even af, waar ik aan begin. De temperatuur is 3 oC en het waait stevig, ik ben blij met mijn droogpak, warme muts en handschoenen.

Het plan is om naar Eernewoude te varen, daar een pauze te nemen en dan weer terug naar Grou. We varen via de Wijde Ie, de Kromme Ie en de Hooidamsbrug richting Eernewoude. We beginnen rustig aan, weer even op gang komen! Het is nog heel rustig op het water, alleen een paar kruisers. Verder zijn de rietsnijders druk bezig, het kan nog net voor het vogelbroedseizoen begint. Veel vogels zien we nog niet, maar we zien onder andere wel een ooievaar, een witte reiger en aalscholvers vliegen.

Frans wil ons graag laten zien hoe mooi het is in de Alde Feanen, dus op het laatst nog met een omtrekkende beweging naar Eernewoude. Om één uur arriveren we daar en tijd voor een boterham. We gaan in de luwte aan wal bij de camping It Wiid en genieten dan van warme thee of koffie en een boterham. Ook worden er paaseitjes en droge worst uitgedeeld. Het is niet echt warm, dus vrij vlot weer in de kayak. Via onder andere de Saiterpetten en de Trijhûstersleat weer terug naar Grou waar we na 28 kilometer varen weer aankomen.

Tijdens het kanoën valt het wel mee met de temperatuur, maar weer uit de kano staan we op de steiger weer in de volle wind en heeft iedereen het heel snel erg koud. We nemen niet echt tijd voor een nabespreking en verdwijnen allemaal snel weer richting huis. Het was een mooie tocht, ga hem zeker ook nog een keer varen als het iets warmer is!

Elbrich Kuipers

Terug naar de tochtverslagen inhoud 2015