Bij het begin van een nieuw jaar hebben we meestal wel een of ander goed voornemen. Na in 2005 twee van de 4 van Bolsward te hebben gevaren was mijn goede voornemen om in 2006 alle vier de tochten van Bolsward te varen.
Bijna waren mijn goede bedoelingen mislukt bij de eerste tocht maar een telefoontje met Elbrich die ook wou varen bracht uitkomst.
Startplaats was die keer niet het Plein in Bolsward maar bij Fons en Hannie thuis. Dat je met z’n tweetje vaart heeft zo zijn voordelen want voordat je weggaat staat de koffie klaar en bij terugkomst achter in de tuin onder het genot van koffie en koek even nababbelen.
Omdat mijn basiskennis beperkt is tot wat voor geluiden en hoe ze eruitzien ophoudt bij een kip en een goudvis is een tocht met Elbrich zeer leerzaam. Een van die dagen waarop je met elkaar praat als het zo uitkomt en in alle rust kunt genieten van het voorjaar .
De volgende tocht is de deelname groter maar dat zal met het mooie zomerweer te maken hebben. En dat het mooi weer was blijkt wel want er wordt bij een rustplaats onderweg geoefend op de hoge steun door Jannie onder het toeziend oog van Cor en een hele kluit stuurlui aan wal.
Ja en dan die derde tocht die heeft voor wat beroering gezorgd.
Stel je voor, middagpauze aan de wal, op honderd meter een boerderij en verder niets, achter je een fietspad en twee wandelaars met hond .
Vraag ik aan een van de wandelaars of ze ook appelgebak bij zich hebben .
Die vraag heeft heel wat teweeg gebracht .
Maar ja Eind goed Al goed is toch het spreekwoord.
Die laatste tocht met druilerig weer waar onze tochtleidster Elbrich vlak voor Ylst haar telefoon pakt, een kort gesprekje voert en roept “Daar gaan we koffiedrinken” wijzend naar een grote villa.
Nou daar zitten we dan even later in die villa, met onze vochtige kleren op witleren stoelen.
Terwijl de heer des huizes drukdoende is met het repareren van een wel heel oude kunststof kerstboomstandaard pakt Elbrich een grote trommel en trakteert, ja daar komt ie, op haar onovertroffen zelfgemaakte appelgebak.
Al smullend van mijn 2e stuk appelgebak en kijkend naar de man die bezig is flitst door mijn hoofd dat waarschijnlijk alle spaarcentjes in deze villa zitten. Omdat ik mijn mond vol heb met appelgebak vraag ik maar niet of mijn logische gedachtegang ook klopt .
Uitgewuifd door onze gastfamilie gaan we verder richting Sneek en met een halfuurtje varen en de oude Hanzestad in zicht breekt de door de tochtleiding beloofde zon volop door het dikke wolkendek.
Voor mij een meer dan geslaagde 4 van Bolsward .
Met dank aan Hannie voor de speciale 1e dag behandeling. Met de wens voor Fons en Addie, dat hun bezigheden wat vaker varen toelaten.
Al zullen we je nog wel zien Nol, een welgemeend het ga je goed .
En last but not least mocht er een verkiezing zijn voor tochtleidster van het jaar 2006, dan zou die titel zondermeer naar Elbrich gaan .
Jan